Stłuczka z własnej winy nie zawsze oznacza, że naprawę samochodu trzeba pokryć samemu. Jeżeli zakres AC obejmuje takie zdarzenia, polisa może sfinansować usunięcie uszkodzeń własnego auta.
Stłuczka poza Polską potrafi skomplikować nawet prostą sprawę, zwłaszcza gdy sprawca ma polisę wykupioną w innym kraju. Warto więc wiedzieć, jakie dane zebrać na miejscu i do kogo później zgłosić roszczenie, aby nie utknąć w zagranicznych formalnościach.
Kolizja poza Polską nie oznacza, że odszkodowania trzeba dochodzić wyłącznie w obcym języku bezpośrednio u zagranicznego ubezpieczyciela. W wielu przypadkach po powrocie do kraju szkodę można zgłosić w Polsce poprzez reprezentanta zagranicznego towarzystwa ubezpieczeń.
Najważniejsze jest zebranie danych pozwalających później ustalić sprawcę i jego ubezpieczyciela. PBUK podkreśla, że należy zapisać przede wszystkim numer rejestracyjny i markę pojazdu sprawcy oraz informacje dotyczące jego ubezpieczenia OC. Ustalenie tych danych dopiero po powrocie do Polski może być trudniejsze.
Na miejscu warto zrobić zdjęcia pojazdów, uszkodzeń, tablic rejestracyjnych, dokumentów ubezpieczeniowych oraz miejsca zdarzenia. Należy również zapisać dane kierowcy i świadków, jeśli tacy byli.
Podstawowe zasady zabezpieczania dowodów są podobne jak przy zdarzeniu w Polsce, dlatego pomocny może być również poradnik co zrobić po kolizji.
Im więcej informacji uda się uzyskać na miejscu, tym łatwiejsze będzie późniejsze zgłoszenie szkody. Szczególnie ważne są:
PBUK zwraca uwagę, że przy niektórych zagranicznych pojazdach szczególne znaczenie ma również numer Zielonej Karty, okres jej ważności i nazwa ubezpieczyciela, który ją wystawił.
Jeżeli uczestnicy mogą samodzielnie opisać zdarzenie, warto sporządzić wspólne zgłoszenie szkody lub oświadczenie. Przydatne są te same zasady, które opisaliśmy w artykule jak spisać prawidłowe oświadczenie o kolizji.
Nie ma jednej zasady obowiązującej we wszystkich krajach. Przepisy dotyczące obowiązku wezwania policji różnią się w zależności od państwa, dlatego należy brać pod uwagę lokalne regulacje.
Wezwanie służb jest szczególnie istotne, gdy ktoś został ranny, strony nie zgadzają się co do przebiegu zdarzenia, sprawca odmawia podania danych, istnieje podejrzenie alkoholu lub innych środków, uszkodzenia są poważne albo dokumenty ubezpieczeniowe budzą wątpliwości.
W krajach Unii Europejskiej w sytuacji zagrożenia można skorzystać z numeru alarmowego 112. Komisja Europejska zaleca również sporządzenie raportu dotyczącego zdarzenia i zebranie danych drugiego kierowcy.
W wielu przypadkach tak.
Jeżeli poszkodowany mieszka w Polsce, a sprawca prowadził pojazd zarejestrowany w kraju Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub w Szwajcarii, można zgłosić roszczenie bezpośrednio do zagranicznego ubezpieczyciela albo do jego reprezentanta do spraw roszczeń działającego w Polsce.
To istotne ułatwienie, ponieważ postępowanie może być prowadzone w Polsce i zgłoszenie do reprezentanta może zostać dokonane w języku polskim. PBUK pomaga ustalić zarówno ubezpieczyciela sprawcy, jak i reprezentanta odpowiedzialnego za obsługę szkody.
Przed wyjazdem warto także sprawdzić zakres własnych ubezpieczeń samochodu, ponieważ OC, AC i assistance pełnią w takiej sytuacji zupełnie różne funkcje.
Reprezentant do spraw roszczeń jest pełnomocnikiem zagranicznego zakładu ubezpieczeń działającym między innymi na rzecz poszkodowanych mieszkających w Polsce.
Może przyjmować zgłoszenie, gromadzić dokumentację, prowadzić postępowanie likwidacyjne i wykonywać czynności związane z wypłatą albo odmową wypłaty odszkodowania w imieniu zagranicznego ubezpieczyciela.
Dzięki temu kierowca poszkodowany za granicą nie zawsze musi samodzielnie prowadzić całą korespondencję z firmą ubezpieczeniową znajdującą się w innym państwie.
Jeżeli znasz numer rejestracyjny pojazdu sprawcy oraz kraj jego rejestracji, możesz zwrócić się do Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.
PBUK działa jako ośrodek informacji w zakresie zagranicznych ubezpieczycieli i może ustalić, w jakim towarzystwie ubezpieczony był pojazd oraz kto reprezentuje towarzystwo w Polsce.
Jeżeli nazwa ubezpieczyciela jest już znana, można ustalić jego reprezentanta bez ponownego poszukiwania firmy ubezpieczeniowej.
Nie. PBUK wskazuje, że w przypadkach objętych systemem możliwość zgłoszenia szkody w Polsce i prowadzenie likwidacji poprzez reprezentanta nie wiążą się dla poszkodowanego z opłatą.
Reprezentant do spraw roszczeń również nie może żądać od poszkodowanego opłat za przeprowadzenie postępowania likwidacyjnego. PBUK wskazuje między innymi, że poszkodowany nie powinien być obciążany kosztami tłumaczenia dokumentów wymaganych przez reprezentanta.
Reprezentant do spraw roszczeń powinien udzielić uzasadnionej odpowiedzi na zgłoszone roszczenie w terminie 90 dni.
Jeżeli odpowiedzialność nie jest kwestionowana i można ustalić wysokość szkody, powinna zostać przedstawiona uzasadniona oferta odszkodowania. Jeśli odpowiedzialność lub zakres szkody nie są jeszcze wystarczająco ustalone, poszkodowany powinien otrzymać uzasadnioną odpowiedź dotyczącą zgłoszonego roszczenia.
Brak odpowiedniej reakcji może w określonych przypadkach umożliwić skierowanie sprawy do organu odszkodowawczego, którego funkcję w Polsce pełni PBUK.
W określonych przypadkach możliwe jest zwrócenie się bezpośrednio do polskiego organu odszkodowawczego.
PBUK wskazuje, że roszczenie może zostać skierowane do organu odszkodowawczego między innymi wtedy, gdy zagraniczny ubezpieczyciel nie ustanowił odpowiedniego reprezentanta w Polsce albo gdy nie udało się ustalić ubezpieczyciela sprawcy w przewidzianym trybie.
Nie oznacza to jednak, że PBUK automatycznie wypłaca odszkodowanie po każdym wypadku za granicą. Właściwa procedura zależy od kraju zdarzenia, kraju rejestracji pojazdu sprawcy i jego statusu ubezpieczeniowego.
Wtedy procedura może wyglądać inaczej.
PBUK wskazuje, że jeśli pojazd sprawcy jest zarejestrowany poza EOG i Szwajcarią, często konieczne jest zgłoszenie szkody do Biura Narodowego kraju, w którym doszło do zdarzenia, albo bezpośrednio do zagranicznego ubezpieczyciela. Szczególnego znaczenia nabierają wówczas dane Zielonej Karty.
Dlatego nie należy automatycznie zakładać, że każdą zagraniczną szkodę można rozliczyć według dokładnie tej samej procedury.
To jedna z najważniejszych różnic między zwykłą kolizją w Polsce a zdarzeniem zagranicznym.
Co do zasady przy likwidacji szkody stosowane jest prawo państwa, w którym doszło do wypadku. Oznacza to, że zakres należnych świadczeń, sposób ustalania odpowiedzialności, terminy przedawnienia czy zasady dotyczące poszczególnych kosztów mogą różnić się od przepisów polskich.
Samo prowadzenie postępowania przez reprezentanta działającego w Polsce nie oznacza więc, że wysokość odszkodowania zawsze będzie ustalana według polskich zasad.
Istnieją wyjątki wynikające z przepisów prawa prywatnego międzynarodowego, dlatego przy poważnych szkodach osobowych lub wysokich roszczeniach może być potrzebna indywidualna analiza prawna.
Zakres roszczeń zależy przede wszystkim od prawa właściwego dla miejsca zdarzenia oraz okoliczności wypadku.
Roszczenie może dotyczyć między innymi uszkodzenia samochodu, kosztów związanych z jego zabezpieczeniem lub transportem oraz - w razie obrażeń - szkód osobowych. Nie można jednak automatycznie przenosić na każdy kraj zasad obowiązujących w Polsce.
PBUK podkreśla, że różnice między państwami mogą dotyczyć zarówno rodzaju świadczeń, jak i ich wysokości.
Jeżeli po zdarzeniu samochód nie nadaje się do dalszej jazdy, znaczenie może mieć również własne assistance w Polsce i za granicą, o ile zakres konkretnej polisy obejmuje dane zdarzenie i miejsce.
Tak, jeżeli zakres własnej polisy AC obejmuje zdarzenie za granicą i właściciel chce skorzystać z takiej ścieżki.
PBUK wskazuje AC jako jedną z możliwych alternatyw w wielu sytuacjach związanych z zagraniczną szkodą.
Może to ułatwić szybsze rozpoczęcie likwidacji szkody, ale przed zgłoszeniem warto sprawdzić konsekwencje wynikające z warunków własnej umowy, w tym zakres terytorialny i sposób rozliczenia.
Różnice pomiędzy ochroną obowiązkową i dobrowolną opisujemy szerzej w poradniku czy warto mieć AC i czym różni się od OC.
Nie należy zakładać, że brak numeru polisy automatycznie zamyka możliwość dochodzenia roszczeń. Kluczowe znaczenie mają numer rejestracyjny pojazdu i kraj jego rejestracji.
PBUK może pomagać w identyfikacji zagranicznego ubezpieczyciela w przypadkach objętych systemem. Biuro informuje, że jeżeli ustalenie ubezpieczyciela nie będzie możliwe w określonym terminie, mogą istnieć dalsze możliwości działania poprzez organ odszkodowawczy lub odpowiedni fundusz w kraju zdarzenia.
Im mniej danych zostało jednak zebranych na miejscu, tym trudniejsze może być późniejsze ustalenie odpowiedzialnego podmiotu.
Najpoważniejszym błędem jest opuszczenie miejsca zdarzenia bez zapisania pełnego numeru rejestracyjnego i kraju rejestracji pojazdu sprawcy. Samo imię i nazwisko kierowcy może nie wystarczyć do szybkiego ustalenia jego ubezpieczyciela.
Problematyczne jest również niezrobienie zdjęć dokumentów, podpisanie dokumentu w obcym języku bez zrozumienia jego treści albo brak informacji o tym, kto według uczestników odpowiada za zdarzenie.
Nie warto również zakładać, że zasady wypłaty odszkodowania są identyczne jak w Polsce. Prawo kraju miejsca wypadku może przewidywać inne rodzaje świadczeń, inne terminy oraz inne zasady ustalania wysokości szkody.
Jeżeli sprawcą kolizji za granicą był kierowca pojazdu zarejestrowanego w EOG lub Szwajcarii, polski poszkodowany może w wielu przypadkach po powrocie zgłosić roszczenie w Polsce do reprezentanta zagranicznego ubezpieczyciela. PBUK pomaga ustalić zarówno ubezpieczyciela, jak i jego reprezentanta.
Najważniejsze jest jednak zebranie danych jeszcze na miejscu zdarzenia: numeru rejestracyjnego, kraju rejestracji, danych ubezpieczenia i dokumentacji kolizji. Trzeba też pamiętać, że wysokość i zakres odszkodowania są co do zasady oceniane według prawa państwa, w którym doszło do wypadku.
Tak, w wielu przypadkach jest to możliwe, szczególnie gdy sprawca prowadził pojazd zarejestrowany w EOG lub Szwajcarii. Roszczenie można skierować do reprezentanta jego ubezpieczyciela w Polsce.
PBUK może ustalić ubezpieczyciela na podstawie danych dotyczących pojazdu sprawcy, przede wszystkim numeru rejestracyjnego i kraju rejestracji.
Tak. PBUK wskazuje, że zgłoszenia do reprezentanta ds. roszczeń w Polsce można dokonać w języku polskim.
Co do zasady powinien udzielić uzasadnionej odpowiedzi w ciągu 90 dni od zgłoszenia roszczenia.
Zależy to od kraju rejestracji pojazdu i systemu ubezpieczeniowego. W przypadku pojazdów z niektórych państw spoza EOG dane Zielonej Karty są bardzo ważne dla późniejszej likwidacji szkody.
Nie zawsze. Co do zasady stosuje się prawo kraju, w którym doszło do zdarzenia.
Może być to możliwe, jeżeli własna polisa AC obejmuje dane zdarzenie i terytorium.
W określonych przypadkach roszczenie może zostać skierowane do organu odszkodowawczego, którego funkcję w Polsce pełni PBUK.
Stłuczka z własnej winy nie zawsze oznacza, że naprawę samochodu trzeba pokryć samemu. Jeżeli zakres AC obejmuje takie zdarzenia, polisa może sfinansować usunięcie uszkodzeń własnego auta.
Pożar może poważnie uszkodzić lub całkowicie zniszczyć samochód. Ochronę w takiej sytuacji może zapewnić AC, jeśli pożar znajduje się w zakresie polisy.
Nie każda poważna usterka samochodu oznacza, że można skorzystać z autocasco. Przy awarii silnika, skrzyni biegów lub elektroniki trzeba przede wszystkim ustalić, co było przyczyną uszkodzenia i jaki zakres ochrony przewiduje polisa.
Nie każdy kierowca po kolizji decyduje się od razu na naprawę samochodu. W takiej sytuacji najważniejsze jest to, czy odszkodowanie z OC sprawcy można otrzymać na podstawie samej wyceny szkody, bez faktury z warsztatu.